دنبال کلمه می گردم

جای پا های مرا هم برف پوشانده است.

amillipolan — Wed, 02 Jan 2008 07:22:06 GMT

...

خوب یادم نیست

تا کجاها رفته بودم .خوب یادم نیست

این که فریادی شنیدم .یا هوس کردم

که کنم رو باز پس . رو باز پس کردم

پیش چشمم خفته اینک راه پیموده.

پهندشت برف پوشی راه من بوده.

گام های من بر آن نقش من افزوده.

چند گامی باز گشتم برف می بارید.

باز می گشتم .

برف می بارید.

جای پاها تازه بود اما

برف می بارید.

باز می گشتم

برف می بارید.

جای پاها دیده می شد .لیک

برف می بارید.

باز می گشتم

برف می بارید.

جای پاها باز هم گویی

دیده می شد.لیک

برف می بارید.

باز می گشتم

برف می بارید.

برف می بارید می بارید می بارید

جای پا های مرا هم برف پوشانده است.

" برف"

مهدی اخوان ثالث

amillipolan — Wed, 26 Dec 2007 16:07:53 GMT

امروز خدا رو بوسیدم!

amillipolan — Sun, 02 Dec 2007 21:03:59 GMT

تادوشنبه سه شنبه هفته آینده نیستم متاسفانه نمی تونم بیام بهتون هم سر بزنم.

جایی نرین حتمن برمیگردم...پس قرارمون ۶ ۷ روز دیگه

یک دهن کجی به خودم !

amillipolan — Sat, 01 Dec 2007 14:52:18 GMT

پشتکار و لجاجت دو شاخه متفاوت هستند و باید حد مرز بین آنها را شناخت. تا هیچگاه از اولی به دومی وارد نشویم، فرض کنیم که می خواهیم لامپی را روشن نمائیم دو یا سه مرتبه این کار را تکرار می کنیم چنانچه موفق به روشن کردن چراغ نشدیم معمولاً به بررسی خود لامپ و پس از آن فیوز و قسمتهای مختلف دیگر می پردازیم، به این نوع حرکت پشتکار همراه با انعطاف پذیری می گویند که در واقع سیستم را رها نمی کنیم. حال آنکه فرد لجوج پیوسته در کنار کلید می ماند و شاید کلید زدن را صدها بار انجام دهد.

http://kouroshmoaddeli.com

فردا امتحان دارم و اصلن حال و حوصله درس خوندن ندارم از صبح هزار تا کار دیگه کردم و هر وقت کتابمو بازکردم دیدم نه حوصلشو دارم نه تمر کزشو ...برای رسیدن به هدفم یکی از کارهایی که باید انجام بدم همین خوندن زبان فرانسه ست ولی خوب گاهی می خونم !...و البته بیشتر مواقع حوصلشو ندارم .دلم میخواست به جای این گرامر سخت و مسخره این زبان رو باشعر و آواز و خوندن کتاب ها و مقاله هایی که شوقم رو بر انگیخته می کنه یاد می گرفتم...خیلی اضطراب امتحان فردا مو دارم اگه جای من بودین چی کار می کردین ؟زودتر بگین تا صبح بیشتر وقت ندارم ها !

پ ن :

۱- کلی تو دفتر یادداشت صبحگاهیم غرزدم که حوصله درس خوندن ندارم

۲-صبحونه خوردم ...کشدار و طولانی

۳- کتاب خوندم

۴-جملات تشویق آمیز خوندم

۵- ناهار خوردم ...کشدارترین ناهار خوردن عمرم

۶-فیلم دیدم

۷-کلی تلفن زدم

۸-وبلاگ گردی و اینترنت بازی کردم

۹- و گاهی هم نشتم و فقط فکر کردم

و بعد از هر سیگاری که امروز کشیدم با خودم قرار گذاشتم که دیگه درس خوندن رو شروع کنم ولی نه حوصلش بود و نه تمر کزش ...فقط و فقط اضطرابش و داشتم !که باز اینم غنیمته!

فعلن انگار راضیم ...خودم هم باورم نمیشه!

amillipolan — Sat, 17 Nov 2007 17:33:11 GMT

این روزا حال و روزم بهتره .کلاس های فرانسمو منظم میرم .درس های فرانسه مو نامنظم میخونم.

میرقصم ...موسیقی هایی که دوست دارمو گوش میدم...آشپزی میکنم و گاهی هم نمی کنم.

سیگار کمتر میکشم مشروب کمتر می خورم.

مشغول مونتاژ مستندی هستم که سال هاپیش گرفتم و همیشه ازشون بدم میومد و به نظرم کار

ضعیفی شده بود

حالا هم نه اینکه کاره ویژه ای باشه ولی دوسش دارم چون دیگه درگیر بوجود آوردنش شدم ...

منظم مدارکمو و ترجمه هامو وهمه ی کارهایی که برای پذیرش دانشگاه فرانسه باید انجام بدم

رو پی گیری میکنم....از پارسال امید وارترم .

با وجودی که آقای سقکوزی همه ما رو به نوعی ترو ریست میدونه ودلیلی برای رفتن ما به کشورش

نمی بینه

...ولی من حتی امیدوارم که بجای یک شهرستان مثل لیون یا سنت اتین از یک دانشگاه سینمایی تو

پاریس پذیرش بگیرم....

اینجا کمتر می نویسم ولی هر روز صبح منظم تو دفتر شخصیم یادداشت می نویسم .چیزهای خیلی

روزمره ...چی کارا کردم چی کارا باید بکنم ...چیه که نگرانم میکنه یا چیه که خوشحالم کرده و از این جور

چیزا....تنها چیزی که نگرانم می کنه این رو زا اینه که نکنه چشمه ی خلا قیتم خشک شده که نوشتنم

نمی یاد البته قبلن هم گاه گداری میومد سراغم با هزار تا غلط و اشکال ...نمی دونم شایدم خلاقیت

نصفه نیمه ام فعلن مشغوله کاره مستندمه ...شایدم خشک شده ...اینقدر یه مدت ازش استفاده نکردم

گذاشته رفته...نمی دونم

به هر حال روز های معمولی... با آراش و گه گاهی اضطراب...سریع و تند و پر مشغله ای رو میگذرونم و

فعلن انگار راضیم ...خودم هم باورم نمیشه!

حکم دلارام علی متوقف شد.

amillipolan — Sat, 10 Nov 2007 14:01:02 GMT

امشب بعد از مدت ها احساس شادی و آرامش خوبی دارم.

حکم دلارام علی متوقف شد.

انگار میشه امیدوار بود به گه گاهی شنیدن خبرهای خوب و احساس شادی از یک اتفاق مثبت...خدایا چقدر به این جور چیزها احتیاج دارم تا دوباره حست کنم ..دوست دارم باهات آشتی کنم ولی خیلی وقته گمت کردم ...بازم خودتو نشون بده ...منتظرم

بی دغدغه و اضطراب در پوچی و سیاهی خواهم شکست

amillipolan — Thu, 01 Nov 2007 21:59:18 GMT

چشم هایم

سیاهی را میبیند

دهانم

ظلمت را می گوید

دستهایم

به تیره گی اشاره میکند

پاهایم

به سوی پوچی میرود

آینه های خاکستری !

تصویرها ی سیاه!

روزی

همه ی شمارا خواهم شکست

آن گاه

بی دغدغه و اضطراب

در پوچی و سیاهی

محو خواهم شد

بقول وبلاگ نویس ها:پ.ن.

دوم آبان سالگرد وبلاگم بود که گذشت .همین الان اتفاقی دیدم .نوشته هامو که مرور میکنم میبینم که از اولش هم حالم خوب نبود! ...ولی خیلی امیدوار تر از الان بودم! تو این یک ساله چه بلایی سرم اومده !؟چون یادداشت های شخصیه مثل دفتر خاطرات می مونه و همه چی رو بهم یادآوری میکنه...

amillipolan — Thu, 25 Oct 2007 23:55:55 GMT

میگه:

توبه هیچی راضی نیستی...

تو هیچ وقت راضی نمیشی...

باخودم فکر می کنم این یعنی همون حرف هایی که استادم بهم میگفت؟!

(میگفت :

تو ایده آلیست و کمال گرایی ...اینو از کارات میشه فهمید.)

یاشایدم مفهوم دیگه ای داره !

گاهی پیش اومده که از چیزی ...کاری ....اتفاقی ...راضی باشم و خوشحال .ولی واقعن راست میگه که من هیچ وقت از هیچ چیز رضایت ندارم؟!...نمی دونم شاید این جوری به نظر میام!

خیلی ذهنمو مشغول کرده ...

نمی دونم حالا خوبه که من سخت تر و دیر تر راضی میشم یا بده ؟!...نمی فهمم این انتقادشو !

شایدم این نقطه ضعف بزرگیه ...نمی دونم!!!

بالاخره ...این ...ویزگیه ؟!...کاراکتره؟! ....یا نقطه ضعف ؟!

این غم لعنتی رهایم نمی کند

amillipolan — Fri, 19 Oct 2007 16:25:47 GMT

این غم لعنتی رهایم نمی کند

و زندگی تک تک سلول های مغزم را

تحلیل برده است

ردیف کتاب ها پشت سرم است

موهای تنک ام رامی خارانم

و به دنبال کلمه می گردم....

" چارلز بوکفسکی "

ترجمه: " پیمان خاکسار"

همش آه و ناله و روز مره گی و افسردگی و ....خواب....خواب!

amillipolan — Wed, 17 Oct 2007 17:46:53 GMT

چیزی برای نوشتن ندارم

همش آه و ناله و روز مره گی و افسردگی و ....خواب....خواب

دیروز صبح زود بیدار شدم که البته شبش باهمراهیه قرص های خواب عزیزم به زور و زحمت ساعت ۳ خوابده بودم...کلاس فرانسه مثل همیشه گذشت با این احساس که دریافت خوبی سر کلاس ندارم و همه چیز یادم رفته و مثل گذشته که سر کلاس همه چیزو یاد میگرفتم نیست...یه فیلم مستند دیدم ...آشپزی کردم و ناهارخوردم....کمی از راش های مستندم رو دیدم و یادداشت برداشتم...کمی از کتاب مستند سازی رو خوندم...قرص هامو طبق دستور دکترم ساعت ۸ شب خوردم که زود بخوابم ...آخرشب هم یه فیلم سبک و سرگرم کننده دیدم....روز بدی نبود ...معمولی و باجون کندن برای زندگی کردن ومثلن پویا بودن گذشت !

اما امروز صبح قرار بود ۷ صبح بیدار شم و درس بخونم هفته ی دیگه دو تا امتحان دارم...صبح با سردرد و چشم دردو گوش درد بیدار شدم....همه ی قرار های کاری و مالی و تحقیقی صبح و ظهر و بعداز ظهر م رو تعطیل کردم...تا ساعت ۶ بعداز ظهر خوابیدم!!!!!!!!!!

حالا بی تابم و اضطراب دارم برای همه ی برنامه های انجام نشدم و این خواب لعنتی حالم با قرص و دوا و درمون بهتره ...حال جسمیم ولی حال روحی ! بی تاب و مضطرب و سرگردونه ...

دوباره فردا چند تا قرار دارم...احتمالن تا صبح بیدارم شاید هم اصلن نخوابن چون خیال ندارم قرصای خوابم رو بخورم...

میبینی اشی جون چیزی برای نوشتن ندارم ...خستتون میکنم با این اراجیف احمقانه و کودکانه...!!!!!!!!!

تبدیل شدم به یک موجود تنبل ...افسرده ...نامنظم...بد قول ....مضطرب و بی قرار...