نویسنده: لی...علی

جمعه 8 تير1386 ساعت: 22:42

چند نکته ی ساده :

1 . نویسندگی افشای خود است نه اخفای خود !

2. شاید هنوز معتبرترین جمله همانی باشد که داستایووسکی گفته است : ماچیزی را خلق نمی کنیم

 

مگر اینکه زندگی کرده باشیم...

 

 آیا این روزها زندگی می کنی؟

 

3. ترس از نوشتن ترس از قضاوت است... ترس از بیهودگی و رنج از ملال تکرار.... فراموش نکن که

 

 

 در ایران داستان هنوز همان داستان " اتاقی از آن خود" است...

 

 

                                                                                          نویسنده: لی...علی

دوباره از خودم و دیگران ترسیدم !!!!!!!!!!!!!!!!!

نشستم پای کامپیوتر و هی ازنوشتن در میرم ! چرا ؟!

 

خوب معلومه حالم خوب نیست ....  بعضی از دوستام و شوهرم و...

 

می خونن این اراجیفی که می نویسم ...

 

احساسه امنیت و آرامش ندارم برای نوشتن تواین صفحات مجازی!! ...

 

دلم می خواست همونطور گمنام می نوشتم ...مثله اون اوائلش...

 

 

 

خیلی چیزابرای نوشتن دارم ومیدونم که با نوشتنشون احساس بهتری خواهم داشت

 

ولی نمی نویسم!!می ترسم ؟! شاید !

 

طبق معمول از قضاوت و نقدو بررسی شخصیتم و  اینکه دوباره بفهمم

 

  چه آدمه " گه" و " خام " و "ساده " و "بچه " و..."فلان و بهمانی " هستم.

 

 

 

 

....و صادقانه بگم که اینقدربد حال و در گیر حال و هوای بد خودم هستم که حوصله ی

 

سر زدن به هیچ کدوم از شما هاروندارم ....

 

دوباره قایم شدم از مردم ...نه جواب تلفن  میدم...نه تلفن میزنم ...نه جایی میرم ...

 

حتا کلاس های محبوب فرانسم رو دوباره تعطیل کردم...

 

اصلن حاله خوشی ندارم ...دوباره از خودم و دیگران ترسیدم ...دوباره

 

پنهون شدم ...

 

"خدایا!!! ...منو نخور!...می ترسم !