احول اقا نویسنده ما؟!
نویسنده میانسالی- مهربان و آرام و مرموز- هر روز از ساعت 11 صبح تا غروب را در کافه عمو اکبر
می گذراند. با عمو اکبر و مرا د دیالوگ هایی از سرنیاز در عین حال با مهربانی و طمئنینه دارد. پشت
سر هم چای می نوشد و سیگار می کشد. ناهار ساده ای می خورد. دائما در حال نوشتن است. فقط گاهی لبخندی محو حواله عمو اکبر یا مرا د یا بعضی ا ز مشتریان کافه می کند. مرا د کنجکاو است که (( این آقا پیریه کیه هی میاد اینجا و گالن گالن چایی می خوره و هی کاغذ پر می کنه؟ اصلا چی می نویسه؟ )) چند جوان دانشجو هم هستند که کافه عمو اکبر پاتوق آنهاست. چند روز در هفته را بطور ثابت آنجا می گذرانند و در همین رفت و آمدها پیرمرد مرموز کنج نشین را شناخته اند. دانشجوها دائما در حال بحث و گفتگو هستند و یک جورهایی با
بحث هایشان می خواهند تکلیف دنیای هنر و ادبیات را یکسره کنند. گاهی هم راجع به نویسنده مرموز با هم گفتگو می کنند. بعضی از آنها حسرت پیرمرد را می خورند : (... خوش به حالش چقدر روتین و آرام هر روز
می نویسه... اصلا کیه؟... چه جور نویسنده ایه؟... شاید یکی از این نویسنده های معروف باشه که تا حالا عکسشو ندیدیم ...کاش می شد یه جوری باهاش آشنا شد... کاش می فهمیدیم چی می نویسه... کاش می تونستم مثل اون بنویسیم... ) یک روز درست زمانی که پیرمرد می خواهد کافه را ترک کند کاغذهایش پخش زمین می شود. مراد با کمک یکی دوتا از دانشجوها آن ها را جمع می کند و به پیرمرد می دهد. پیرمرد کافه را ترک می کند. هنگامی که مراد میز نویسنده را تمیز می کند چند تا از کاغذهای او را که زیر صندلی جا مانده بوده پیدا می کند. می خواند و سر در نمی آورد. آنها را برای دانشجوها می برد که ببیند آنها می فهمند که پیرمرد راجع به چی نوشته. دست نوشته ها بین دانشجوها دست به دست می شود و بلند بلندآنها را می خوانند: (...امروز هم مثل همیشه چیزی برای نوشتن ندارم..... اینا می خوان بنویسن؟... مثل من؟... منظورشون چیه؟..... نوشتن یعنی چی؟... من فقط میخوام برم تو تختم و چشام و ببندم و برای همیشه بخوابم ..... راجع به چی می نویسم؟ ... خنده داره ... هیچی ... هیچی ... الآن مرا د میاد چاییمو میاره و مثل همیشه یک لبخند میزنه و میگه: (( احوال آقا نویسنده ما؟! ))
+ نوشته شده توسط شما "من" در یکشنبه 28 آبان1385 و ساعت
11:45 بعد از ظهر |
